Podositler, böbreğin filtrasyon bariyerini oluşturan, bölünme yeteneği olmayan son derece özelleşmiş hücrelerdir. Hasar gördüklerinde veya öldüklerinde yerlerine yenisi gelemez ve bu bölgede kalıcı sızıntı oluşur. Podosit kaybı doğrudan proteinüri miktarı ve eGFR kaybı hızı ile ilişkilidir. Modern tedaviler (örneğin SGLT2i ve MR antagonistleri) podosit bütünlüğünü korumayı hedefler. Podosit kaybı belirli bir eşiği aştığında glomerüloskleroz kaçınılmaz hale gelir.