Hasar kanıtları arasında en yaygın olanı idrarda albümin atılımının artmasıdır (uACR ≥30 mg/g). Ayrıca kalıcı hematüri, tübüler bozukluklara bağlı elektrolit dengesizlikleri, histolojik anormallikler, görüntülemede saptanan yapısal bozukluklar (örneğin polikistik böbrek) ve böbrek nakli öyküsü hasar kanıtı olarak kabul edilir.